Sześć okresów solarnych wiosny

Tradycyjna wiosna

Sześć okresów wiosny opisuje przejście od rozmarzającej ziemi do wzrostu wspomaganego deszczem. Sekwencja rozpoczyna się od Lichun, Początku wiosny, i trwa do Guyu, Deszczu dla zbóż. Kończy się, gdy Lixia otwiera sekwencję letnią. W tym układzie sezonowym równonoc marcowa dzieli wiosnę, a nie ją rozpoczyna.

Lichun i Chiński Nowy Rok stosują różne granice. Lichun podąża za Słońcem; Nowy Rok rozpoczyna miesiąc księżycowy 1. Ponieważ lata księżycowe i słoneczne różnią się długością, w jednym roku księżycowym mogą wystąpić dwa początki Lichun. Takie jest znaczenie shuangchun, „podwójnej wiosny”: jedno Lichun przypada blisko początku roku księżycowego, a następne blisko jego końca.

Sześć okresów wiosennych

Każdy wiersz podaje początek okresu w 2026 r. Okres trwa do rozpoczęcia następnego.

Początek wiosny (Lichun)

Człon li w Lichun oznacza początek. Tradycyjne obrazy tego okresu opisują pierwsze oznaki odnowy: wschodnie wiatry roztapiają lód, uśpione stworzenia zaczynają się poruszać, a ryby zbliżają się do spodu lodu. To poruszenie poprzedza pełniejsze przebudzenie związane z Jingzhe. Obrazy należą do siedemdziesięciu dwóch pentad, sekwencji trzech tradycyjnych oznak sezonu przypadających na każdy okres solarny.

Deszczowa woda (Yushui)

Yushui łączy powracające ciepło ze zmianą śniegu i lodu w deszcz. Związane z nim oznaki obejmują gęsi lecące na północ oraz wypuszczające pędy trawy i drzewa. Akcent pada na wodę stającą się dostępną dla żywych istot wraz z rozwojem pory roku, zanim Guyu zwróci się bardziej konkretnie ku deszczowi potrzebnemu uprawom zbóż.

Przebudzenie owadów (Jingzhe)

Jingzhe przywołuje wiosenne grzmoty budzące stworzenia z zimowego uśpienia. Kwiaty brzoskwini i odgłosy wilg towarzyszą temu tradycyjnemu obrazowi przebudzenia. O ile Lichun opisuje życie zaczynające się poruszać, o tyle Jingzhe przedstawia bardziej aktywną wiosnę ruchu, kwiatów i dźwięku.

Równonoc wiosenna (Chunfen)

Chunfen to równonoc marcowa, kiedy Słońce przekracza równik niebieski w kierunku północnym. Równik niebieski jest rzutem ziemskiego równika na niebo. Długość ekliptyczna Chunfen wynosząca 0° stanowi punkt odniesienia dla współczesnej sekwencji okresów solarnych.

Nazwa oznacza podział wiosny. Wyznacza środek tradycyjnej sekwencji wiosennej, choć to samo wydarzenie rozpoczyna wiosnę na półkuli północnej w astronomicznej konwencji opartej na równonocy.

Qingming

Qingming znaczy „czysto i jasno”, przywołując przejrzystość i świeży wzrost wiosny. Kwitnienie drzew i pojawianie się tęcz należą do jego tradycyjnych obrazów sezonowych. Okres nadaje również nazwę ważnej okazji do pamięci o zmarłych.

Obchody Qingming obejmują pielęgnowanie rodzinnych grobów, odwiedzanie kolumbariów, w których przechowuje się prochy, i składanie ofiar przodkom. Szczegóły różnią się w zależności od praktyki rodzinnej i regionalnej. Wizyty mogą odbywać się w dacie święta lub w pobliskie dni, natomiast samą datę kalendarzową wyznacza okres solarny.

Deszcz dla zbóż (Guyu)

Guyu łączy opady z siewem i wzrostem zbóż. Jego tradycyjne oznaki obejmują rozrastającą się rzęsę wodną i dudki w morwach, włączając wodę, pola i drzewa do jednego późnowiosennego obrazu. Guyu zamyka sekwencję wiosenną, zanim okresy letnie zwrócą się ku wypełnianiu ziaren, zbiorom i upałom.

Pogoda i światło dzienne

Równonoc zwykle nie daje dokładnie dwunastu godzin między publikowanymi godzinami wschodu i zachodu Słońca. Czasy te odnoszą się do górnej krawędzi Słońca, a refrakcja atmosferyczna sprawia, że jest ono widoczne, gdy geometrycznie znajduje się poniżej horyzontu. Widoczny dzień jest więc dłuższy, niż sugerowałoby proste obliczenie dla środka Słońca. Data, w której długości dnia i nocy są najbliższe równości, zależy od szerokości geograficznej.

Rozmarzanie, kwitnienie i powrót owadów zależą od warunków miejscowych, a także od wydłużania się dni. Szerokość geograficzna i wysokość nad poziomem morza wpływają na tempo powrotu ciepła, a opady kształtują okres wzrostu roślin. Wiosenne nazwy ujmują te zmiany w sekwencję zakorzenioną w doświadczeniu sezonowym północnych Chin, z odmiennymi terminami w cieplejszych regionach południowych i chłodniejszych wyżynnych.