Taniec Ognistego Smoka w Tai Hang

Trzy wieczory

Taniec Ognistego Smoka w Tai Hang odbywa się przez trzy wieczory wokół Święta Środka Jesieni: czternastego, piętnastego i szesnastego dnia ósmego miesiąca księżycowego. Środkowy wieczór przypada na samo święto. Obchody wyrosły z tradycji dawnej wioski Hakka Tai Hang, będącej dziś częścią miejskiej zabudowy wyspy Hongkong, i nadal stanowią wspólnotową modlitwę o pokój i bezpieczeństwo.

Taniec organizuje Stowarzyszenie Dobroczynne Mieszkańców Tai Hang. W 2026 r. jego trzywieczorna sekwencja przypada od 24 do 26 września.

Pierwszą procesję poprzedza obrzęd otwarcia w Lin Fa Kung, świątyni związanej z Guanyin. Dowódca odmawia modlitwy w języku hakka, zanim smok wyruszy na ulice. Po ostatnim wieczorze ceremonia końcowa „Powrót Smoka do Niebios” oznacza jego odejście. Ten obrzędowy początek i koniec ujmują trzy noce tańca w ramy jednego święta wspólnotowego.

Smok

Źródłem ognia są płonące kadzidełka wetknięte w smoka. Figurę długości około 67 metrów niesie zespół liczący setki osób. Przemieszczanie jej ulicami takimi jak Wun Sha Street wymaga skoordynowania każdego zakrętu. Żarzące się punkty kadzideł, dym i instrumenty perkusyjne sprawiają, że jej ruch można dostrzec i usłyszeć również z dala od osób znajdujących się tuż obok.

Na każde doroczne obchody buduje się nowego smoka. Wykorzystywane materiały obejmują rattan, linę, bambus, drut i suszoną „trawę perłową”. Głowa i ogon potrzebują konstrukcji nośnych, a tułów musi pozostać dość giętki, by skręcać. Oddzielne zespoły zajmują się głową, tułowiem, ogonem, prowadzącymi smoka kulami, latarniami i muzyką. Budowa oraz wykonanie tańca są ze sobą ściśle związane: twórcy muszą przygotować coś, co da się podnosić, obracać i prowadzić w tańcu przez okolicę.

Dzieci uczestniczą w towarzyszącym pochodzie z latarniami. Mniejszy smok oświetlony diodami LED również daje młodszym uczestnikom możliwość nauki skoordynowanego ruchu obok głównego tańca. Role te włączają nowych uczestników w uroczystość, nie wymagając od nich obsługi dużego smoka pokrytego kadzidełkami.

Opowieść o początkach

Miejscowa tradycja datuje początek tańca na 1880 r., kiedy Tai Hang miała nawiedzić epidemia. Mieszkańcy wykonali smoka pokrytego kadzidełkami i prowadzili go w pochodzie przez trzy noce, po czym — jak wierzono — epidemia ustała. Rozbudowana wersja ustna obejmuje pytona i sen, w którym Guanyin objawia sposób zaradzenia nieszczęściu. Opowieści te wyjaśniają ochronną rolę smoka w pamięci wspólnoty.

Taniec wpisano na chińską krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego w 2011 r. Poświęcony mu ośrodek dziedzictwa przy 12 School Street mieści się w dawnym budynku oświatowym i prezentuje taniec wraz z historią ludności Hakka w Tai Hang. Doroczne wydarzenie ma więc całoroczne miejsce nauki o jego rzemiośle, obrzędach i więziach sąsiedzkich, poza trzema wieczorami, podczas których smok przemierza ulice.