Praktyki Yu Lan w Hongkongu

Tradycje Chiu Chow

Obchody Yu Lan (盂兰) w Hongkongu łączą stowarzyszenia sąsiedzkie w oddawaniu czci przodkom, składaniu ofiar wędrującym duchom i proszeniu o pokój dla żywych. Szczególnie wyraźna jest tradycja Chiu Chow, związana z Chaozhou i sąsiednim Shantou we wschodnim Guangdongu. Jej przedstawienia religijne, opera i język zachowują te regionalne powiązania. Święto społeczności Chiu Chow wpisano na chińską krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego w 2011 r.

Zbiorowa troska o zmarłych ma szczególne znaczenie we wspólnocie migrantów. Robotnicy mieszkający daleko od rodzinnych okolic tworzyli sieci wzajemnej pomocy, obejmujące również opiekę nad sprawami osób, które zmarły bez rodziny w pobliżu. Obrzędy siódmego miesiąca rozszerzały pamięć poza przodków pojedynczego gospodarstwa na tych, którzy w przeciwnym razie pozostaliby bez ofiar. Do duchów często zwraca się z szacunkiem jako do „dobrych braci”.

Okres ten składa się z oddzielnie organizowanych świąt lokalnych. Każde stowarzyszenie zbiera fundusze, zapewnia specjalistów obrzędowych i występy oraz przygotowuje miejsce dla własnego programu. Niektóre zgromadzenia trwają kilka dni. Ich sekwencja może obejmować otwarcie ołtarza, zaproszenie bóstw, recytacje, karmienie wędrujących duchów i końcowe pożegnania.

Opera i ofiary

Miejsce święta łączy kilka działań. Tymczasowe zadaszenia mogą mieścić ołtarz, przestrzeń do recytacji, scenę operową i miejsce na ofiary. Chorągwie i latarnie ogłaszają uroczystość jej duchowym gościom. Obrzędy otwarcia i pożegnania wyznaczają czas ceremonii na ulicy, w parku lub innym sąsiedzkim miejscu spotkań.

Opera Chiu Chow jest prezentowana jako ofiara i wyraz dziękczynienia bóstwom. Ludzka publiczność również gromadzi się, by cieszyć się muzyką i dramatem. Regionalny język i tradycja wykonawcza pozostają ważną częścią uczestnictwa wspólnoty.

W religijnym rozumieniu święta papierowe ofiary dostarczają zmarłym odzieży i innych niezbędnych rzeczy. Duża figura Króla Duchów symbolizuje władzę nad zgromadzonymi duchami i jest palona w ramach obrzędów końcowych. Obrzędy te towarzyszą ofiarom z żywności, a ryż i artykuły codziennego użytku mogą następnie zostać rozdane żywym.

Rozdawanie ryżu łączy dobroczynność z pragnieniem dzielenia się błogosławieństwami. Aukcje pomyślnych przedmiotów pomagają pokryć koszty święta. W tym samym zgromadzeniu uczestniczą więc wierni, wolontariusze, wykonawcy, darczyńcy i osoby otrzymujące żywność, których powody przybycia nie muszą być identyczne.

Nazwy i daty

„Hungry Ghost Festival”, czyli „Święto Głodnych Duchów”, to szeroka angielska nazwa tego okresu. Yu Lan jest utrwaloną nazwą omawianych tutaj obchodów wspólnotowych w Hongkongu. Yulanpen, często oddawane jako Ullambana, odnosi się do tradycji buddyjskiej związanej z uczniem Maudgalyayaną, znanym po chińsku jako Mulian, który szuka ulgi dla swojej matki. W opowieści dary dla wspólnoty monastycznej, złożone piętnastego dnia siódmego miesiąca księżycowego, wytwarzają zasługę, która ma jej pomóc. Zhongyuan wiąże się w taoizmie z Urzędnikiem Ziemi i udzielaniem odpuszczenia przewinień.

Tradycje te nakładają się na siebie w praktyce publicznej. Sama nazwa miejscowego święta nie opisuje wszystkich jego obrzędów, a piętnasty dzień nie wyznacza programu każdego stowarzyszenia. Na przykład cykliczne obchody Chiu Chow Kung Wo Tong przypadają od dwudziestego pierwszego do dwudziestego trzeciego dnia miesiąca.

Klasztor może odprawiać wielodniowe nabożeństwo skruchy przed piętnastym dniem, podobnie jak stowarzyszenie sąsiedzkie może zebrać się później w miesiącu. Oba wydarzenia należą do szerszego okresu pamięci, ofiar i troski o zmarłych.