Kalendarz wspólnotowy siódmego miesiąca w Singapurze

Organizacja sąsiedzka

Siódmy miesiąc księżycowy w Singapurze łączy domowe upamiętnianie zmarłych, obrzędy świątynne i obchody organizowane przez grupy sąsiedzkie lub zawodowe. Zhongyuan pudu (中元普度) oznacza wspólne modlitwy i ofiary dla wędrujących duchów. Religijna troska wykracza tu poza własnych przodków rodziny i obejmuje ludzi, którzy zmarli, nie pozostawiając krewnych mogących się nimi opiekować. Ofiarom mogą towarzyszyć wspólna kolacja, występ i aukcja.

Takie wydarzenie wymaga organizacji istniejącej dłużej niż program jednego wieczoru. W wielu grupach uczestnicy wpłacają miesięczne składki i wybierają luzhu, dosłownie „właściciela kadzielnicy”, odpowiedzialnego za obchody w danym roku. Funkcja ta łączy obowiązki religijne z praktyczną organizacją. Składki finansują wspólne ofiary, a aukcje podczas bankietów pomagają sfinansować przyszłoroczne obchody.

Atrakcyjność licytowanych przedmiotów wynika zarówno z przypisywanej im pomyślności, jak i z wartości użytkowej. Wśród oferowanych rzeczy mogą znajdować się zdobione pojemniki na ryż, wizerunki bóstw, kadzielnice i mandarynki. Żywność zakupioną na potrzeby wspólnych obrzędów religijnych rozdziela się następnie między uczestników, a część środków przeznacza się na cele dobroczynne lub świątynne. Oddawanie czci, wspólny posiłek i ciągłość finansów grupy są ściśle powiązane.

Dzięki tym przygotowaniom zwykłe przestrzenie miejskie zyskują tymczasową funkcję ceremonialną. Na osiedlu mieszkaniowym lub w innej przestrzeni sąsiedzkiej obok siebie mogą stanąć ołtarz, stoły do posiłku i scena. Służą różnym częściom zgromadzenia: ofiarom i modlitwom, podejmowaniu uczestników oraz rozrywce przedstawianej zarówno duchom, jak i żywym.

Getai

Getai, czyli „scena pieśni”, jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych form rozrywki tego okresu. Śpiewacy i prowadzący łączą muzykę z rozmową z publicznością, a tymczasowe sceny wprowadzają występy do dzielnic. Repertuar obejmuje pieśni w chińskich językach regionalnych oraz współczesną muzykę popularną. Podczas przedstawień dedykowanych duchom puste miejsca w pierwszym rzędzie wskazują ich pozycję honorowych widzów.

Wczesna historia getai wiąże się z singapurskimi parkami rozrywki w okresie okupacji japońskiej w latach 1942–1945. Występy zyskały popularność w latach 50. XX wieku, a później silnie zaznaczyły swoją obecność na scenach ulicznych w okresie Święta Głodnych Duchów. Organizatorzy świąt mogli zatrudniać wykonawców odpowiednio do okazji i budżetu, wprowadzając zmieniającą się formę popularnej rozrywki do kalendarza religijnego.

Różne grupy organizują osobne wieczory występów. Pokaz getai może towarzyszyć bankietowi i ofiarom, ale program sceniczny nie obejmuje całej pracy religijnej organizującego go stowarzyszenia. Recytacja, przygotowywanie ofiar i rozdawanie żywności odbywają się obok rozrywki.

Kalendarz miesiąca

Piętnasty dzień stanowi główny termin obchodów siódmego miesiąca, ale w Singapurze wydarzenia rozciągają się na cały miesiąc. Ofiary są szczególnie związane z dniem pierwszym, piętnastym i ostatnim. Stowarzyszenia wybierają również daty własnych pudu, kolacji i występów, tworząc ciąg zgromadzeń sąsiedzkich zamiast jednego świątecznego wieczoru dla całej wyspy.

W 2026 r. siódmy miesiąc księżycowy trwa od 13 sierpnia do 10 września.