Kalendarz Festiwalu Wegetariańskiego na Phuket

Dziewięć dni

Festiwal Wegetariański na Phuket, miejscowo nazywany Jia Chai, skupia się na pierwszych dziewięciu dniach dziewiątego chińskiego miesiąca księżycowego. Jego kalendarz należy do chińskiej tradycji księżycowo-słonecznej, natomiast ceremonie rozwinęły się w tajsko-chińskich wspólnotach Phuket. Kult Dziewięciu Boskich Cesarzy przyciąga wiernych do chińskich świątyń na okres dyscypliny religijnej, składania ofiar i procesji. Pokrewne obchody odbywają się w innych częściach południowej Tajlandii, z własnymi miejscowymi praktykami.

W 2026 r. dziewięciodniowe obchody przypadają 10–18 października. Przygotowania rozpoczynają się przed pierwszym dniem miesiąca księżycowego. Poprzedniego wieczoru w świątyniach podnosi się go teng, maszt z dziewięcioma latarniami, sygnalizujący zaproszenie bóstw. To powitanie otwiera przestrzeń obrzędową na kolejne dni oddawania czci.

Końcowe pożegnanie wyraża wdzięczność w chwili, gdy według wierzeń Dziewięciu Boskich Cesarzy wraca do Nieba. Procesje świątynne i inne ceremonie mają osobne terminy w ramach wspólnego okresu dziewięciu dni.

Praktyka religijna

Odżywianie wegetariańskie stanowi część szerszej dyscypliny postępowania. Wierni noszą białe ubrania, powstrzymują się od alkoholu i dążą do czystości czynów, mowy i myśli. Przestrzeganiu zasad żywieniowych towarzyszą ofiary z kadzidła, modlitwa i udział w ceremoniach świątynnych.

Przygotowywanie żywności podporządkowuje się temu samemu zobowiązaniu. Świąteczne jedzenie nie zawiera składników pochodzenia zwierzęcego ani niektórych roślin o ostrym smaku i zapachu. Przybory do jego przygotowywania czyści się i przechowuje osobno. Obchody wpływają zatem na kuchnię, a nie tylko na potrawy stawiane na stole.

Kuchnie świątynne czynią jedzenie działaniem wspólnotowym. Darowizny ryżu i innych zapasów wspierają przygotowywanie posiłków rozdawanych publicznie. Wolontariusze i darczyńcy podtrzymują zgromadzenie przez całe święto, także w dniach, w których ich świątynia nie organizuje dużej procesji ulicznej.

Poszczególni uczestnicy mają różne obowiązki obrzędowe. Mah-song są mediami duchowymi, które według wiernych przyjmują chińskie bóstwa. Huatkua to specjaliści obrzędowi prowadzący ceremonie i recytujący modlitwy. Towarzysze pomagają mediom, a inni wierni wnoszą pracę ochotniczą i wsparcie finansowe. Relacje te trwają wokół określonych świątyń i osób praktykujących także poza publiczną procesją.

Niektóre media poddają się przekłuwaniu ciała, chodzeniu po ogniu lub innym wymagającym obrzędom cielesnym związanym z ochroną i usuwaniem nieszczęścia. Są to wyspecjalizowane role obrzędowe. Większość wiernych uczestniczy poprzez dyscyplinę żywieniową, oddawanie czci, ofiary i pracę na rzecz świątyni.

Miejscowy program

Znana opowieść o początkach święta na Phuket umieszcza chińską trupę operową we wspólnocie górników wydobywających cynę w okolicach Kathu w 1825 r. Gdy wybuchła choroba, wykonawcy odnowili zaniedbane obrzędy religijne, a ich powrót do zdrowia miał skłonić miejscową ludność do kontynuowania ceremonii. Tradycja ta łączy święto z życiem wspólnoty migrantów i poszukiwaniem boskiej ochrony.

Poszczególne świątynie organizują własne procesje przez miasto. Gospodarstwa domowe wystawiają przydrożne stoły ofiarne, aby przyjąć przechodzące bóstwa, wprowadzając obchody religijne do życia mieszkańców wzdłuż trasy. Media, specjaliści obrzędowi i wspierający ich wierni łączą te tymczasowe ołtarze domowe z ceremoniami świątyni.

Program świątyni może obejmować zaproszenia, obrzędy oczyszczające, recytację i pożegnanie, a także procesję. Stoiska z żywnością służą osobom przestrzegającym diety i innym uczestnikom święta, podczas gdy świątynia pozostaje centrum sekwencji religijnej.