Święto Jiao na Cheung Chau
Pak Tai i wspólnota
Święto Jiao na Cheung Chau jest wspólnotowym obrzędem służącym pokojowi, ochronie i odnowie. Jiao to taoistyczna ceremonia ofiarna, która na Cheung Chau łączy obrzędy religijne z procesjami, występami i znanymi wieżami z bułeczek. Wdzięczności wobec Pak Tai, Cesarza Północy, towarzyszą modlitwy za wyspę i troska o dusze zmarłych na lądzie i morzu.
Miejscowa opowieść o początkach umieszcza narodziny święta w czasie epidemii pod koniec panowania dynastii Qing. Mieszkańcy należący do wyspiarskich społeczności Huizhou i Chiu Chow zaprosili kapłanów taoistycznych, by ustawili ołtarz w pobliżu świątyni Pak Tai, i nieśli wizerunki bóstw przez uliczki. Według opowieści epidemia ustała, a mieszkańcy kontynuowali obrzędy z wdzięczności wobec swoich opiekunów.
Przygotowania obejmują papierowe figury, dekorowane platformy, wieże z bułeczek, bułeczki pokoju, taoistyczną muzykę obrzędową i taniec jednorożca. Niektóre umiejętności służą wytwarzaniu nietrwałych przedmiotów, inne polegają na znajomości kolejności ceremonii lub koordynowaniu występu. Mieszkańcy przekazują je, wspólnie wykonując przedmioty i uczestnicząc w prezentacjach. Święto wpisano na chińską krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego w 2011 r.
Okres wstrzemięźliwości pokarmowej z zachowaniem diety wegetariańskiej, tradycyjnie przestrzegany od szóstego do ósmego dnia czwartego miesiąca księżycowego, przygotowuje wspólnotę do głównych obrzędów. Białe, gotowane na parze bułeczki pokoju, opatrzone czerwonymi znakami wyrażającymi pokój i bezpieczeństwo, są zarówno ofiarami, jak i świątecznym jedzeniem. Ich znaczenie religijne nadaje wieżom z bułeczek miejsce w szerszej ceremonii.
Procesja publiczna
Procesja niesie wizerunki bóstw uliczkami Cheung Chau, wprowadzając błogosławieństwa do wspólnoty. Prezentacje piu sik, czyli „unoszących się barw”, ukazują dzieci w kostiumach umieszczone wysoko na ukrytych podporach. Postacie mogą przedstawiać bóstwa, bohaterów historycznych lub współczesne osoby publiczne. Ich pozornie nieważkie pozy zależą od starannej konstrukcji i skoordynowanego ruchu ludzi niosących platformy.
Około północy zawody w zdobywaniu bułeczek ponownie przyciągają uwagę w okolice świątyni Pak Tai. Współczesny konkurs wykorzystuje wieżę wspinaczkową pokrytą plastikowymi bułeczkami, za które przyznaje się różne liczby punktów zależnie od ich położenia. Zawodnicy zbierają je w wyznaczonym czasie. Ta sportowa konstrukcja jest odrębna od tradycyjnych wież z bułeczek i jadalnych ofiar.
Współczesne zawody wznowiono w 2005 r. po długim zawieszeniu, które nastąpiło po zawaleniu się wieży w 1978 r. Obejmują szkolenie i rundy kwalifikacyjne, natomiast szerszy Karnawał Bułeczek oferuje zajęcia wspinaczkowe i pokazy. Te wcześniejsze wydarzenia rozszerzają program publiczny, nie wydłużając obrzędów religijnych na ten sam okres.
Terminy obchodów
Główne uroczystości publiczne odbywają się ósmego dnia czwartego miesiąca księżycowego. Jest to również data Urodzin Buddy w Hongkongu, lecz kult Pak Tai i taoistyczne obrzędy ofiarne na Cheung Chau mają własny kontekst religijny. Przygotowania rozpoczynają się wcześniej, a konkurs o północy przechodzi na następny dzień gregoriański.
W 2026 r. ósmy dzień księżycowy przypadł w niedzielę 24 maja. Wyznaczonym dniem świątecznym wolnym od pracy był poniedziałek 25 maja, dzień po Urodzinach Buddy. Data święta, wydarzenie nocne i dzień wolny były zatem odrębnymi pozycjami w kalendarzu.
| Pozycja w kalendarzu na 2026 r. | Data lub godzina gregoriańska | Znaczenie |
|---|---|---|
| Karnawał Bułeczek | 12 kwietnia–25 maja | Wcześniejsze szkolenie, wydarzenia kwalifikacyjne i zajęcia publiczne |
| Główny dzień święta i parada unoszących się barw | 24 maja | Miesiąc księżycowy 4, dzień 8 |
| Finał zawodów w zdobywaniu bułeczek i wręczenie nagród | 24 maja, 23:30–25 maja, 00:45 | Przedział programu według czasu lokalnego Hongkongu |
| Dzień po Urodzinach Buddy | 25 maja | Wyznaczony dzień świąteczny wolny od pracy |