Wydawanie almanachów w Hongkongu

Tongshu i Tongsheng

Tongsheng (通胜), w hongkońskiej angielszczyźnie często zapisywane jako Tong Shing, to znana nazwa chińskiego almanachu. Odzwierciedla kantońską grę słów: wyrazy oznaczające „książkę”, 书, i „przegrywać”, 输, brzmią tak samo. Zastąpienie „książki” słowem „wygrywać”, 胜, nadaje Tongshu (通书) bardziej pomyślną nazwę. Ta regionalna konwencja nazewnicza nie oznacza odrębnego systemu kalendarzowego.

Oprawny Tongsheng może zawierać znacznie więcej niż kalendarz roczny. Obok dat księżycowych, okresów solarnych i wpisów dotyczących wyboru dat wydania zawierały Kanon tysiąca znaków, ilustrowane opowieści o szacunku dzieci do rodziców, kaligrafię, pomoce do języka angielskiego i materiał wróżebny. Książka łączy kalendarz na dany rok z szerszym domowym zbiorem informacji podręcznych.

Poszczególne części mają różne zastosowania. Strony opatrzone datami pomagają ustalać terminy wydarzeń i odczytywać dzienne klasyfikacje. Części uzupełniające można przeglądać niezależnie od konkretnego dnia. Takie połączenie wyjaśnia zarówno grubość niektórych tomów, jak i mieszaninę materiałów kalendarzowych, obrzędowych, literackich i praktycznych między ich okładkami.

Kompilatorzy i wydawcy

Rodzinna tradycja opracowywania almanachów

Jedna z wpływowych linii kompilatorskich jest związana z Zhenbutang. Cai Zuibai zapoczątkował rodzinną tradycję i opracował Qizheng Jingwei Lishu, coroczne dzieło kalendarzowe, którego seria rozpoczęła się w 1891 r. Pracę przejął jego syn Cai Lianfang, a następnie wnuk Cai Boli, znany w hongkońskiej angielszczyźnie jako Choi Park-lai.

Nazwisko Caia Boli stało się ściśle związane z wydawaniem Tongsheng w Hongkongu. Do czwartego pokolenia należała jego córka Cai Xinghua. Praca rodziny łączyła obliczenia kalendarzowe, przygotowywanie tradycyjnych wpisów dotyczących czynności oraz porządkowanie materiału do publikacji.

W tym rodzinnym przedsiębiorstwie opracowanie i produkcja były ściśle powiązane. Przygotowanie almanachu wymagało zarówno ustalenia wpisów, jak i ułożenia tekstu oraz ilustracji w układ nadający się do druku. Strona musiała przedstawiać wiele rodzajów informacji w formie pozwalającej szybko odnaleźć je według daty.

Opracowanie i publikacja

Nazwisko kompilatora nie określa każdej części wydanego almanachu. Zhenbutang dostarczało materiał kalendarzowy do obszerniejszych książek wydawanych pod nazwami takimi jak Guangjingtang i Yongjingtang. Wydawcy dodawali do tego materiału treści uzupełniające.

Pracę nad książką można podzielić na trzy role, nawet jeżeli jedno przedsiębiorstwo pełni więcej niż jedną z nich.

Dwa wydania mogą więc mieć tego samego kompilatora, a różnić się częściami informacyjnymi, typografią, ilustracjami lub oprawą. Z kolei znany tytuł na okładce może trwać mimo zmian w produkcji. Kompilator, wydawca i rok wydania wspólnie identyfikują książkę dokładniej niż sama nazwa na okładce.

Rok, na który przygotowano almanach, różni się również od roku jego druku. Wydanie przeznaczone na nadchodzący rok może ukazać się wcześniej, dlatego obie daty mogą zasadnie występować w jego informacjach wydawniczych.

Zmieniające się formaty

Łączenie książek i przeprojektowywanie wpisu dziennego

Począwszy od wydania na 2016 r., Zhenbutang połączyło Qizheng Jingwei Lishu z Minsu Tongsheng, czyli almanachem ludowym, pod tytułem Zhenbutang Tianwen Lisuan Tongsheng. Połączona książka zachowała kalendarzowy materiał informacyjny i nadała nowy układ wpisom dziennym.

Jej prezentacja rozróżniała trzy stopnie pomyślności dat: shangji, najwyższy stopień pomyślności; zhongji, stopień średni; oraz pingji, zwykły stopień pomyślności. Podsumowywały one ocenę kompilacji, aby czytelnicy nie musieli samodzielnie łączyć wszystkich pojedynczych klasyfikacji. Trzystopniowa skala należy do sposobu prezentacji tej tradycji wydawniczej, a nie do wszystkich chińskich almanachów.

Ilość miejsca również kształtuje stronę dzienną. Cai Boli wybierał główne czynności, takie jak budowa, zawarcie małżeństwa, otwarcie działalności i pochówek, zamiast drukować każde możliwe przedsięwzięcie. Ogólna ocena i skrócona lista czynności pełnią różne zadania redakcyjne: pierwsza podsumowuje ocenę, druga wymienia działania wybrane do uwzględnienia. Własne instrukcje książki wyjaśniają, jak odczytywać te podsumowania i pominięcia.

Zhenbutang eksperymentowało także z krótszymi formatami, w tym kalendarzami biurkowymi, terminarzami i rocznymi kartami kalendarzowymi. Takie formaty ograniczają miejsce na materiał uzupełniający i zmieniają ilość objaśnień, które można umieścić przy dacie.

Objaśnienia dla czytelników

Strony objaśniające almanachu są częścią jego projektu. Łączą skrócone oznaczenia dzienne z pełniejszym opisem nazw czynności, ocen oraz wykorzystania godzin lub kierunków. Przeniesienie objaśnienia do części wstępnej pozwala zachować zwięzły układ stron dziennych, a jednocześnie ułatwia korzystanie z wydania.

Zmiany tych objaśnień mogą mieć takie samo znaczenie jak zmiany okładki. Połączony tom, krótszy format lub przeprojektowana kolumna dzienna zmieniają sposób, w jaki czytelnicy znajdują i interpretują wpis. Hongkońska tradycja wydawania Tongsheng obejmuje tę ciągłą pracę nad porządkowaniem i objaśnianiem odziedziczonego materiału obok corocznego przygotowywania samego kalendarza.