Wiosenne i jesienne obchody She

Cześć dla ziemi utrzymującej społeczność

Obchody She (社) oddają cześć ziemi, od której zależy utrzymanie społeczności. She może oznaczać bóstwo ziemi, ołtarz, przy którym składa się ofiary, oraz wspólnotę zgromadzoną wokół tego kultu. Wiosenna i jesienna okazja nadają tej relacji sezonowy rytm: wiosna przynosi prośby o owocny okres upraw, a jesień — podziękowania za plony.

Modlitwy o odpowiedni deszcz, zdrowe uprawy i ochronę przed klęskami czyniły wiosenną ceremonię przygotowaniem do nadchodzącej pracy. Ofiary jesienne wyrażały uznanie dla zbiorów i nieustającego wsparcia ziemi. Cele te należały do doświadczenia rolnictwa, choć terminy konkretnych upraw i formy kultu różniły się między społecznościami.

Miejscem ofiar mógł być ołtarz, lokalna kapliczka lub przestrzeń związana z drzewem. Spotkanie łączyło obowiązek religijny z życiem społecznym sąsiadów. Ludzie wnosili jedzenie lub inne zasoby, uczestniczyli w kulcie i potem wspólnie jedli. Oddawanie czci ziemi potwierdzało także relacje między osobami, które na niej mieszkały i pracowały.

Od ołtarzy ziemi do wiejskich świąt

Kult gleby i zboża zajmował ważne miejsce we wczesnym chińskim rytuale państwowym. Ołtarze władców wyrażały odpowiedzialność za ziemię i jej lud. Lokalne obchody She działały na mniejszą skalę, gromadząc sąsiednie domy wokół własnego miejsca ofiar. Ceremonia dworska i wiejskie święto podzielały troskę o rolnictwo, nie mając identycznych rytuałów ani organizacji.

Już w VI wieku opisy zgromadzeń She pokazują sąsiadów składających ofiary pod drzewem, a następnie dzielących ofiarne jedzenie. W okresie Tang wiosenne i jesienne She były ważnymi okazjami wiejskimi, obejmującymi kult, ucztowanie i rozrywkę. Muzyka, bębny, a w późniejszych tradycjach teatr mogły być skierowane do bóstwa, a zarazem gromadzić ludzi jako publiczność.

Daty tych obchodów zmieniały się między okresami i miejscowościami. Reguła piątego dnia Wu (戊), używana w wielu almanachach, jest jednym ze sposobów umiejscowienia ich w cyklu pór roku. Nie należy przenosić jej wstecz jako niezmiennej zasady każdej historycznej ceremonii She.

Dzielenie ofiary i posiłku

Wspólne jedzenie zajmuje centralne miejsce w obchodach She. Potrawy przedstawione najpierw w kulcie można rozdzielić między uczestników, więc otrzymanie części wiąże dom z większym zgromadzeniem. W relacjach historycznych pojawiają się zboże, wino i mięso, a rozmiar uczty zależy od tego, co zapewni społeczność. Posiłek nadaje korzyściom poszukiwanym w rytuale namacalną postać poprzez wspólnie rozdzielane i zjadane jedzenie.

Jesienne uroczystości mogły obejmować także wizyty i prezenty. Opisy z okresu Song wymieniają wymianę ciastek i wina, specjalne posiłki oraz spotkania krewnych i sąsiadów. Wdzięczność wyrażano przez gościnność, a także przez ofiary przy ołtarzu.

Shefan, „ryż She”, nadaje temu wspólnemu jedzeniu lokalną formę w niektórych częściach zachodniego Hunanu. Domy Tujia i Miao przygotowują ryż z wiosennymi ziołami, konserwowaną wieprzowiną i innymi składnikami oraz wymieniają się porcjami z sąsiadami.

Reguła piątego dnia Wu w Atlasie

Atlas stosuje liczenie włącznie z dniem początkowym: pierwszy dzień Wu przypadający w dacie początku okresu solarnego lub po niej jest pierwszym wystąpieniem. Piąte wystąpienie jest dniem She.

Wu jest tu piątym niebiańskim pniem. Różni się od siódmej ziemskiej gałęzi, związanej z Koniem, również zapisywanej jako wu po pominięciu oznaczeń tonów. Pień dnia powtarza się co dziesięć dni; Wu nie jest nazwą dnia tygodnia.

Gdy D oznacza pierwszy dzień Wu spełniający warunek, pełne liczenie wygląda następująco:

Dzień Wu zawierający początek okresu solarnego wlicza się do rachuby. Dlatego 4 lutego 2024 roku daje Wiosenne Święto Bóstwa Ziemi 15 marca, a 7 sierpnia 2025 roku daje Jesienne Święto Bóstwa Ziemi 16 września. Obie daty początkowe były dniami Wu zawierającymi odpowiedni okres solarny. Liczenie dopiero po dniu Wu z początkiem okresu dawałoby datę o dziesięć dni późniejszą. Konwencja włączająca dzień początkowy definiuje obliczenia Atlasu; lokalny kalendarz obrzędowy może stosować inny układ.