Yu Lan-gebruiken in Hongkong

Chiu Chow-tradities

De Yu Lan-vieringen (盂兰) van Hongkong brengen buurtverenigingen bijeen om voorouders te eren, offers te brengen aan rondzwervende geesten en vrede te vragen voor de levenden. De Chiu Chow-traditie, verbonden met Chaozhou en het naburige Shantou in het oosten van Guangdong, is bijzonder prominent. De religieuze uitvoeringen, opera en taal behouden die regionale banden. Het feest van de Chiu Chow-gemeenschap werd in 2011 opgenomen op de nationale lijst van immaterieel cultureel erfgoed van China.

Gezamenlijke zorg voor de doden heeft in een migrantengemeenschap een bijzondere betekenis. Arbeiders die ver van hun herkomstgebied woonden, vormden netwerken van onderlinge hulp, met ook voorzieningen voor mensen die stierven zonder familie in de buurt. Riten in de zevende maand breidden de herdenking uit van de voorouders van een afzonderlijk huishouden tot degenen die anders zonder offers zouden blijven. Geesten worden vaak respectvol aangesproken als ‘goede broeders’.

De periode bestaat uit afzonderlijk georganiseerde plaatselijke feesten. Elke vereniging zamelt geld in, regelt haar ritueelspecialisten en optredens en maakt een terrein gereed voor haar eigen programma. Sommige bijeenkomsten duren meerdere dagen. De opeenvolging kan het openen van het altaar, het uitnodigen van godheden, recitatie, het voeden van rondzwervende geesten en afsluitende afscheidsriten omvatten.

Opera en offers

Op een feestterrein komen verschillende activiteiten samen. Tijdelijke overkappingen kunnen een altaar, een ruimte voor recitatie, een operapodium en ruimte voor offers huisvesten. Banieren en lantaarns kondigen de gelegenheid aan de geestelijke gasten aan. De openings- en afscheidsriten bakenen een ceremoniële periode af in een straat, park of andere ontmoetingsplaats in de buurt.

Chiu Chow-opera wordt opgevoerd als offer en als dankbetuiging aan de godheden. Ook menselijk publiek komt bijeen om van de muziek en het toneel te genieten. De regionale taal en uitvoeringstraditie blijven een belangrijk onderdeel van de deelname van de gemeenschap.

Binnen de religieuze opvatting van het feest voorzien papieren offers de doden van kleding en andere benodigdheden. Een grote afbeelding van de Geestenkoning vertegenwoordigt het gezag over de verzamelde geesten en wordt als onderdeel van de afsluitende vieringen verbrand. Deze riten begeleiden voedseloffers, terwijl rijst en dagelijkse benodigdheden vervolgens aan de levenden kunnen worden uitgedeeld.

Rijst uitdelen combineert liefdadigheid met de wens om zegeningen te delen. Veilingen van gunstige voorwerpen helpen de feestkosten te dekken. Dezelfde bijeenkomst betrekt dus gelovigen, vrijwilligers, uitvoerenden, donateurs en mensen die voedsel ontvangen; hun redenen om te komen hoeven niet dezelfde te zijn.

Namen en datums

‘Hungry Ghost Festival’, ‘Feest van de hongerige geesten’, is een brede Engelse naam voor deze periode. Yu Lan is de ingeburgerde naam voor de hier besproken Hongkongse gemeenschapsvieringen. Yulanpen, doorgaans weergegeven als Ullambana, verwijst naar de boeddhistische traditie rond de leerling Maudgalyayana, in het Chinees bekend als Mulian, die verlichting zoekt voor zijn moeder. In het verhaal brengen offers aan de kloostergemeenschap op de vijftiende dag van de zevende maanmaand verdienste voort om haar te helpen. Zhongyuan is daoïstisch verbonden met de Beambte van de Aarde en het schenken van vergiffenis.

Deze tradities overlappen in de openbare praktijk. De naam van een plaatselijk feest beschrijft op zichzelf niet alle rituelen ervan, en de vijftiende dag bepaalt niet het programma van elke vereniging. De terugkerende viering van Chiu Chow Kung Wo Tong valt bijvoorbeeld op de eenentwintigste tot en met de drieëntwintigste dag van de maand.

Een klooster kan vóór de vijftiende een meerdaagse berouwdienst houden, net zoals een buurtvereniging later in de maand bijeen kan komen. Beide vallen binnen de ruimere periode van herdenking, offers en zorg voor de doden.