Het Jiaofeest van Cheung Chau

Pak Tai en de gemeenschap

Het Jiaofeest van Cheung Chau is een gemeenschappelijke viering voor vrede, bescherming en vernieuwing. Een jiao is een daoïstische offerceremonie en brengt op Cheung Chau religieuze riten samen met processies, uitvoeringen en de bekende broodjestorens. Dankbaarheid aan Pak Tai, de Noordelijke Keizer, gaat samen met gebeden voor het eiland en zorg voor overleden zielen van land en zee.

Een plaatselijk ontstaansverhaal situeert het feest tijdens een epidemie in de late Qingperiode. Bewoners uit de Huizhou- en Chiu Chow-gemeenschappen van het eiland nodigden daoïstische priesters uit om bij de Pak Tai-tempel een altaar op te richten en droegen godenbeelden door de stegen. In het verhaal eindigde de epidemie en zetten de bewoners de riten voort uit dankbaarheid aan hun beschermers.

Bij de voorbereidingen horen papieren figuren, versierde praalwagens, broodjestorens, vredesbroodjes, daoïstische rituele muziek en eenhoorndans. Sommige vaardigheden leveren tijdelijke voorwerpen op; andere betreffen kennis van een ceremoniële volgorde of het coördineren van een uitvoering. Bewoners geven ze door door samen dingen te maken en uit te voeren. Het feest werd in 2011 opgenomen op de nationale lijst van immaterieel cultureel erfgoed van China.

Een periode van vegetarische onthouding, traditioneel van de zesde tot en met de achtste dag van de vierde maanmaand, bereidt de gemeenschap voor op de belangrijkste riten. De witte gestoomde vredesbroodjes, rood bestempeld met karakters die vrede en veiligheid uitdrukken, zijn zowel offers als feestvoedsel. Hun religieuze betekenis geeft de broodjestorens een plaats binnen de ruimere ceremonie.

De openbare processie

De processie draagt godenbeelden door de stegen van Cheung Chau en brengt zo zegeningen in de gemeenschap. Bij de piu sik, of ‘zwevende kleuren’, worden verklede kinderen op verhoogde, verborgen steunen gedragen. De figuren kunnen godheden, historische personages of hedendaagse publieke figuren voorstellen. Hun schijnbaar gewichtloze houdingen zijn mogelijk dankzij zorgvuldig gebouwde constructies en de gecoördineerde bewegingen van de platformdragers.

Rond middernacht vestigt de broodjesklimwedstrijd de aandacht weer op de omgeving van de Pak Tai-tempel. De huidige wedstrijd gebruikt een klimtoren bedekt met plastic broodjes, die afhankelijk van hun positie verschillende punten opleveren. Deelnemers verzamelen ze binnen een tijdslimiet. Deze sportconstructie staat los van de traditionele broodjestorens en eetbare offers.

De moderne wedstrijd werd in 2005 hervat na een lange onderbreking die volgde op het instorten van een toren in 1978. Er zijn trainingen en kwalificatieronden, terwijl het ruimere Bun Carnival klimactiviteiten en presentaties biedt. Deze voorafgaande evenementen verlengen het openbare programma zonder dat de religieuze riten dezelfde periode beslaan.

Tijdstip van het feest

De belangrijkste openbare vieringen vinden plaats op de achtste dag van de vierde maanmaand. Dit is in Hongkong ook de datum van de verjaardag van de Boeddha, maar de verering van Pak Tai en de daoïstische offerriten van Cheung Chau hebben hun eigen religieuze context. De voorbereidingen beginnen eerder en de middernachtelijke wedstrijd loopt door tot in de volgende gregoriaanse dag.

In 2026 viel de achtste dag van de maanmaand op zondag 24 mei. De aangewezen algemene feestdag was maandag 25 mei, de dag na de verjaardag van de Boeddha. De feestdatum, het nachtelijke evenement en de vrije dag waren dus afzonderlijke kalendervermeldingen.