เทศกาลอาหารเย็นและความสัมพันธ์กับเช็งเม้ง

หานสือและเช็งเม้ง

หานสือ (寒食) หมายถึงอาหารเย็น ธรรมเนียมสำคัญคือข้อจำกัดการจุดไฟชั่วคราว ซึ่งทำให้ต้องเตรียมอาหารไว้ก่อนหรือกินโดยไม่ปรุงใหม่ ต่อมาเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับช่วงออกเที่ยวและรำลึกถึงบรรพชนในฤดูใบไม้ผลิ ชิงหมิงเป็นชื่อทั้งสารทฤดูและเทศกาล ส่วนหานสือเป็นวาระใกล้เคียงที่มีประวัติของตนเอง

เวลาและระยะเวลาของเทศกาลอาหารเย็นเปลี่ยนไปตามยุคสมัย จิงฉู่ซุ่ยสือจี้ ของจงหลิ่นในคริสต์ศตวรรษที่หก ซึ่งบันทึกธรรมเนียมตามฤดูกาลในลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนกลาง กำหนดไว้ 105 วันหลังเหมายันและบรรยายช่วงห้ามใช้ไฟสามวัน อรรถาธิบายที่สืบทอดมากับตัวบทกล่าวถึงการนับแบบอื่น ในเมืองหลวงซ่งเหนือ การเตรียมงาน เทศกาลอาหารเย็น และเช็งเม้งประกอบกันเป็นช่วงเทศกาลต่อเนื่อง

บันทึกประวัติศาสตร์คำบรรยายช่วงเทศกาล
จิงฉู่ซุ่ยสือจี้นับเทศกาลอาหารเย็นจากเหมายัน มีข้อห้ามใช้ไฟสามวัน
ตงจิงเมิ่งหัวลู่ เล่ม 7มีวันเตรียมอาหารก่อนเทศกาลอาหารเย็น ระบุเช็งเม้งเป็นวันที่สามของเทศกาล พร้อมการเยี่ยมหลุมศพและออกเที่ยว

วันที่อยู่ใกล้กันช่วยรวมธรรมเนียมของโอกาสเหล่านี้ การเยี่ยมหลุมศพ เที่ยวฤดูใบไม้ผลิ และอาหารที่เตรียมไว้กลายเป็นส่วนหนึ่งของช่วงเดียวกัน ขณะที่ข้อห้ามใช้ไฟลดความเด่นลง ปฏิทินสมัยใหม่อาจระบุหานสือไว้วันก่อนเช็งเม้ง แต่ป้ายชื่อวันเดียวนี้ไม่ได้อธิบายการประกอบพิธีในประวัติศาสตร์ทุกแบบ

เรื่องเจี้ยจื่อทุย

ตำนานอธิบายเทศกาลที่รู้จักดีที่สุดเกี่ยวกับเจี้ยจื่อทุย ผู้ติดตามของผู้ที่จะเป็นจิ้นเหวินกง ในเรื่องฉบับหลังที่คุ้นเคย เจี้ยพามารดาหลีกเร้นขึ้นภูเขา ไฟที่จุดเพื่อบีบให้เขาออกมากลับคร่าชีวิตเขา ผู้ปกครองจึงกำหนดห้ามใช้ไฟด้วยความสำนึกผิด เรื่องนี้ทำให้ความจงรักภักดี การถอนตัวจากชีวิตสาธารณะ และการรำลึกที่มาช้าเป็นศูนย์กลางของเทศกาล

เรื่องก่อนหน้าใน จั่วจ้วน แตกต่างออกไป เจี้ยไม่ยอมร่วมแย่งชิงรางวัลหลังผู้ปกครองกลับสู่อำนาจ จึงหลีกเร้นพร้อมมารดาและตายในที่สันโดษ เมื่อหาเขาไม่พบ ผู้ปกครองกำหนดเหมียนซ่างให้เป็นอนุสรณ์แก่คุณธรรมของเจี้ยและความบกพร่องของตน ฉบับนี้ไม่มีไฟป่าบนภูเขา จึงต้องแยกตำนานภายหลังว่าตายด้วยไฟออกจากเรื่องหลีกเร้นฉบับก่อน

อาหารที่เตรียมสำหรับช่วงเทศกาล

การงดปรุงสดทำให้การเตรียมล่วงหน้าสำคัญ อาหารต้องเลี้ยงครัวเรือนผ่านช่วงไร้ไฟ และตลาดเทศกาลจัดหาอาหารพิเศษควบคู่กับเสบียงประจำวัน ในเมืองหลวงซ่งเหนือมีขนมและอาหารจากนมขายในช่วงนี้ ก่อนเทศกาลอาหารเย็นยังมีการทำรูปนกนางแอ่นด้วยแป้งแล้วร้อยแขวนตามกิ่งหลิว

ชิงถวนหรือขนมแป้งข้าวเหนียวสีเขียวยังคงเกี่ยวข้องกับช่วงอาหารเช็งเม้งที่กว้างกว่า สีและรสอาจมาจากใบอ้ายเฉ่าที่ผสมในแป้ง การทำและแบ่งขนมตามฤดูกาลเหล่านี้ยังดำเนินต่อ แม้ครัวเรือนไม่รักษาข้อห้ามใช้ไฟแล้ว

ค.ศ. 1–2100

นโยบายความเป็นส่วนตัว